People in ancient Egypt dressed in light linen clothing made from flax.
(คนในอียิปต์โบราณจะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าลินินบาง ๆที่ทำมาจากปอชนิดหนึ่ง)
Weavers used young plants to produce fine, almost see-through fabric for the wealthy, but most people wore garments of coarser texture.
(พวกช่างทอจะใช้ปอชนิดนี้ที่ยังต้นอ่อน ๆอยู่มาทอเป็นเส้นใยบางๆสำหรับคนทีมีฐานะมั่งคั่ง แต่คนส่วนใหญ่จะสวมใส่เสื้อผ้าเนื้อที่หยาบกว่าพวกคนที่มีฐานะมั่งคั่ง)
The cloth was nearly always white.
(เสื้อผ้าจะใช้สีขาวเกือบจะทั้งหมด)
Pleats, held in place with stiffening starch, were the main form of decoration, but sometimes a pattern of loose threads was woven into the cloth.
(มีการตกแต่งเสื้อผ้าด้วยการทำจีบแล้วลงแป้งให้แข็ง แต่บางทีก็มีการเอาด้ายมาทอทำเป็นรูปแบบต่าง ๆติดไว้ตามเสื้อผ้าก็พอมีบ้าง)
Slaves or servants, who came from foreign lands, had dresses of patterned fabric.
(พวกทาสหรือพวกคนใช้ที่มาจากต่างแดนนั้นก็จะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่มีลวดลาย)
Men dressed in loincloths, kilts and tunic-style shirts.
(พวกผู้ชายจะนุ่งผ้าเตี่ยวและใส่เสื้อคลุมแขน)
Women had simple, ankle- length sheath dresses with a shawl or cloak for cooler weather.
(พวกผู้หญิงใส่ผ้านุ่งธรรมดายาวคลุมถึงข้อเท้ากับมีผ้าคลุมไหล่หรือเสื้อนอกกันหนาวด้วย)
Children usually wore nothing at all.
(พวกเด็ก ๆปกติจะไม่สวมใส่อะไรเลย)
Men and women, rich and poor, owned jewellery and used make-up, especially eye paint.
(พวกผู้หญิงและผู้ชายทั้งรวยและจนจะนิยมใช้เครื่องประดับอัญมณี และนิยมแต่งหน้าโดยเฉพาะทาตา)
Everybody loved perfume and rubbed scented oils into their skin to protect it against the harsh desert winds.
(ทุกคนชอบใช้น้ำหอมและใช้น้ำมันหอม ๆมาทาตามผิวเพื่อป้องกันลมทะเลทรายที่พัดรุนแรงมาก)
